Hamsi’nin Büyüğü Nedir? Bir Kayseri Akşamı
Kayseri’de her akşam, o minik kaygılar, kalbimin atışları, bir sonraki günün getireceği belirsizlikler beni yalnız bırakmaz. Her sabah bir umutla uyanırım, ne yapacağıma karar veririm, sonra geceyi karanlık bir yalnızlık içinde geçiririm. Ama her şeyin bir anlamı vardır, değil mi? Her şeyin ardında bir şeyler gizlidir. Hamsi’nin büyüğü, belki de hayatın anlamını anlamak adına yaşadığım küçük anlardan biri.
Geceyi Fısıldayan Sokaklar
Kayseri’nin sokakları, o eskiden kalma taşlardan yükselen kasvetli hava, burada yaşamayanların anlamadığı bir huzuru barındırır. Bir akşam, benim için her şeyin başladığı o an, arkadaşım Ahmet’le beraber yemek yemek için buluştuğumuzda yaşandı. O gün, her şey sıradan gibiydi. Düşüncelerim arasında kaybolmuşken, birden yüreğime düşen bir soru beni sarmıştı: “Hamsi’nin büyüğü nedir?”
Ahmet, her zaman olduğu gibi, boğazına sarılacak kadar hızla çiğnerken bir yandan da bir şeyler anlatıyordu. Söyledikleri önemli değildi, çünkü gözlerim masanın üstünde kayıp gitmişti. Ahmet’in hamsi konusunda bir tutkusu vardı; ama ben, kaybolduğum o sırada, birden o kadar yoğun hissettim ki her şeyin yerli yerine oturduğunu düşündüm. Hamsi’nin büyüğü!
Hamsi, Belki de Başlangıçtı
Hamsi, Karadeniz’in en zarif, en lezzetli balığıdır. Ahmet, genellikle hamsiyi her zaman pişirirken ben sadece izlerdim. Ancak o akşam, Ahmet’in elleriyle hazırladığı hamsi tabağı gözümde büyüdü. Sanki o küçük balık, her şeyin özüdür. O an, ona bakarken içimde bir şeyler değişmeye başlamıştı.
Hamsi, sadece lezzetli bir yemek değil, aynı zamanda Kayseri’nin o alışılmadık sakinliğini simgeliyordu. Zeytinyağı ve biraz limonla sunulan hamsinin bana yaşattığı duygular bir başka olsa da, hamsinin büyüğü, bambaşka bir şeydi. Onu bulduğumda, içimdeki huzursuzluk biraz olsun kayboldu. Hamsi’nin büyüğünü anlamak, belki de bir anlam arayışının içindeydim. Ahmet, birden gözlerime bakarak, “Büyüğünü de yemelisin,” dedi.
İçimdeki Boşluk ve Kaybolan Umut
Ahmet’in söylediği şeyin ne anlama geldiğini hemen anlamadım. “Büyüğünü de yemelisin,” derken neyi kastediyordu? Hamsi’nin büyüğü nedir ki? Hamsi balığının büyüğü, yalnızca Karadeniz’de mi yetişiyordu? Yoksa, bu, bir hayat dersine dönüşen bir anlam mı taşıyordu? Her sorunun ardında bir cevabın saklı olduğunu bilsem de, o an zihnimin en derin köşelerinde kaybolduğum anlardan biri olarak kalacaktı.
O akşam, Ahmet’le yemek yediğimizde havada bir şeyler değişmişti. Gözlerimdeki eksikliği fark etti. Ama kimse, bana neyin eksik olduğunu açıklayamayacak kadar gizemliydi. Çünkü hayat bazen, kelimelerin yetişemediği bir boşlukla büyür. O eksik olan şey de, işte tam olarak o geceydi. Hamsi’nin büyüğü!
Büyüğünü Ararken
Bir hafta sonra, o akşamın anlamını çözüme kavuşturmak üzere kendimi bir çay bahçesinde buldum. Gün batarken, gözlerim dışarıda hareket eden karanlık gölgelerdeydi. Hamsi’nin büyüğünü anlamak için, belki de Kayseri’nin caddelerini bir kez daha yürümeliydim. Bir kez daha, kaybolmuş hissetmeliydim.
Ve anladım ki, hamsinin büyüğü bir balık değil, bir şeyin daha büyüğüydü: Hayatın anlamı, küçük şeylerde gizliydi. Onu bulmak için belki de bazen kaybolmak gerekiyordu. Hamsi’nin büyüğü, bazen yalnızca yaşadığın anların içinde gizlidir, ama bazen o anları fark edebilecek kadar duygularını açman gerekir.
Bir Umut, Bir Yavaşlama
Hamsi’nin büyüğünü sormak, aslında “Hayatın anlamı nedir?” diye bir soru sormaktı. Her akşam o kadar düşünüyordum ki. Belki de büyüklük, hep aradığımız yerlerde, fakat bulamadığımız bir şeydi. İnsan büyüklüğü, yaşadığı şeylerin büyüklüğünde gizlidir. Ve Kayseri’nin soğuk sokakları, bana her zaman, her an, neyin gerçekten değerli olduğunu hatırlatır. Ahmet’le o akşam yemek yerken öğrendim ki, hamsi sadece lezzetli bir balık değil, aynı zamanda bir anlam taşıyor. O anlamı bulduğumda, Kayseri’deki her adımın daha kıymetli olduğunu fark ettim.
Hamsi’nin büyüğünü her zaman bulamayabilirsin, ama onun ardındaki duyguyu anlamak için durmak ve görmek gerekir.
Son Söz: Hamsi’nin Büyüğü
Kayseri’de, belki de bir insanın aradığı şey, sadece o küçük anları fark etmeye başlamakla ortaya çıkar. Hamsi’nin büyüğünü sormak, aslında hayatı sorgulamak gibiydi. Her zaman bir büyüğünü arayabiliriz. Ama belki, büyüklüğü her zaman bir adım uzakta değil, en yakınımızda buluruz. Hamsi’nin büyüğünü yediğinde bile, o büyüklük başka bir yerde saklıdır. Önemli olan, onu görmeye ne kadar istekli olduğundur.